Start
O modzie i strojach - lata 20 i 30 (fragment). PDF Drukuj Email
Kobiety - Lata dwudzieste XX w. Kobiece
Redaktor: (c) Wydawnictwo Dolnośląskie. Małgorzata Możdżyńska-Nawotka. Wrocław 2002.   


U PROGU NOWOCZESNOŚCI (Lata 20 XX w).


Wojna światowa spowodowała rewolucję obyczajową, która w bardziej zasadniczy sposób zmieniła styl życia oraz sytuację społeczną i ekonomiczną kobiet niż mężczyzn, a w konsekwencji mocniej wpłynęła na odzież damską. W okresie międzywojennym zmiany w ubiorach męskich były nadal znacznie powolniejsze i mniej dramatyczne niż w kobiecych, a Londyn pozostał centrum mody męskiej. Wojna i nowatorskie pomysły Chanel odmieniły całkowicie modę damską, która w połowie lat 20. wraz z "malą czarną" wkroczyła w nowoczesność.


Przedwojenna, odzieżowa etykieta, uległa rozluźnieniu; frak był teraz zarezerwowany tylko na bardzo uroczyste okazje. Surdut zupełnie wyszedł z użycia. Formalny strój dzienny składał się z jednorzędowego żakietu ze sztuczkowymi spodniami, a na większość wieczornych przyjęć wystarczał smoking. Standardowym ubiorem miejskim był trzyczęściowy garnitur. W pierwszej połowie lat 20. garnitur miał marynarkę zapinaną wysoko (na 2 lub 3 guziki), jedno - lub dwu - rzędową, dopasowaną, z lekko podwyższoną i wciętą talią. Ramiona były wąskie zaokrąglone, a klapy krótkie. Upowszechniły się mankiety w spodniach, na przełomie stulecia dopuszczalne tylko w ubiorach sportowych. Spodnie szyto z podwyższonym stanem i za-prasowanym kantem, wąskie i krótkie: mankiet kończył się powyżej kostki. Kamizelka, uszyta z tej samej tkaniny co spodnie i marynarka, zapinała się na 5 guzików. W drugiej połowie dekady marynarki wydłużyły się i stały się obszerniejsze. Miały szersze ramiona, proste linie i mniej dopasowaną talię, znajdującą się w naturalnym położeniu. Spodnie także krojono dluższe i szersze, z zakładkami w talii.
Typowe dla lat 30. były dwurzędowe marynarki z szerokimi klapami i obszerniejsze spodnie z mankietami. Na mniej formalne okazje służyła sportowa marynarka i spodnie z szarej flaneli. Wygodnym ubiorem sportowym była tweedowa marynarka i krótkie spodnie-pumpy, o nogawkach ujętych pod kolanem w obcisły mankiet. Marynarkę mógł zastąpić gruby rozpinany sweter lub dziany pulower z szalowym kołnierzem. Popularnymi okryciami były proste palta, dopasowane dyplomatki z gładkiej wełny, a zimą pelisy podbite futrem, z futrzanym szalowym kołnierzem.